Valentijn en 364 dagen liefdespijn?

Hart

 

Ze vliegen om je oren al die mierzoete Valentijn harten.

We hebben nauwelijks de kerstkrabbels achter de rug. En of je het nu wilt of niet. Je kunt er bijna niet omheen.
Of het nu gaat om de sappige hartvormige worst van de Hema, of de meisjes van Verkade die hun zoete hart versturen.
Er is geen ontkomen aan.

De commerciële wekker zorgt er voor dat we wakker worden geschud. Om vooral onze lief in het warme overstelpende liefdeszonnetje te duwen.

Een dagje wentelen in roze aandacht, in stapels complimenten, en romantisch tafelen. Tezamen met de smeltende bonbons, de fluffy bodylotions en niet te vergeten de kaarten die je deurmat in de eerste plaats, beminnelijk laat voelen.

Ook de frivole niemendalletjes doen het natuurlijk uitermate goed. En de boefjes in kwestie, krijgen hun ondeugende vrijgevigheid ook nog eens in natura retour.
In de beginfase van de verliefdheid zie je dat het er aan alle kanten afsijpelt.
De mobiel telefoon maakt overuren, en raakt overhit van alle hartekusjes.
Wat zijn we huppelend doldwaas verliefd.

Inmiddels door de coach-jaren heen, heb ik zo de nodige hunkerende, stoute, verpletterde, grootse liefdes voorbij zien komen.

Maar ook zie ik, naarmate de relatie wat langer duurt, er nog maar weinig aandacht wordt geschonken aan, dit zelfde zo liefdevolle hart.
Dat hart waar we jaren geleden zo van smolten.

Wanneer kwetsbaarheden zich hebben aangediend.
Wanneer teleurstellingen niet meer te overzien zijn.
Wanneer de persoonlijke groei geen gezamenlijkheid meer voelt.

Dan heeft deze verloren liefde, persoonlijke allesomvattende aandacht en communicatie nodig.
Dan heeft deze verloren liefde, kwetsbaarheid en een spiegel nodig.
Dan heeft het, wanneer de focus daar is, vooral heel veel liefde vanuit het hart nodig.

Marnie Krom

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties zijn gesloten.

Minddrops