Vrijheid

MinddropsAan de rand van onze oude Hanzestad Deventer, doemt een 19e eeuws prachtig gerestaureerd pand op. Met zijn oester witte jas en zijn hoge ramen, prijkt het IJsselhotel in alle vrijheid tussen de groene bomen.
Een mooi weids uitzicht over de IJssel brengt meteen de kalmte.

Mijn aanleg c.q. rustplaats lijkt ook gevonden. Ben wat vroeg voor mijn volgende afspraak en besluit op deze mooie plek even aan te meren, en mijn vrijheid te omarmen. Het is een warme dag en daarom ook zo heerlijk toeven aan het water. Uitzicht op allerhande plezierbootjes en schepen die langs varen. Het veerpontje lijkt overuren te peddelen door fietsend en wandelend publiek dat graag naar de overkant wil. Even een fijne plek om een salade te nuttigen, achterover te leunen en het geroezemoes van allerhande stemmen te ervaren.

In mijn dichtbije omgeving hoor ik twee dames converseren. De dame*, ik schat zo van middelbare leeftijd, doet haar stinkende best de andere dame te overreden met haar visie en zienswijze. Het dwangmatige viert de boventoon. Ik krijg er voor mezelf een bepaald beeld bij. Ik zie bij wijze van spreken, dat ze haar vriendin driftig door elkaar schudt en gebied dat ze moet luisteren.
Ze wil haar visie koste wat het kost doordrukken en er in proppen. En het lieft waarschijnlijk haar mond snoeren met duct tape.
Zo van, wil je niet luisteren, dat zullen we dan wel eens zien.

Met ingetoomde glimlach luister ik mee. Af en toe een glimp werpend, zie en hoor ik veel tussen de zinnen door bij de dames.
Niet geheel zoals ik mijn opvoeding heb genoten, blijf ik nieuwsgierig het gesprek volgen. De nogal overspannen dwingende stem van een van de dames blijft mijn aandacht maar opeisen. Als twee kleutervriendinnetjes kibbelen ze er lustig op los.
De één verheft wat meer haar stem, waarop de ander nog eens wat rechter op gaat zitten, om zich eigenlijk zittend staande te willen blijven houden.

Terwijl ik zo eens naar het leven kijk, bedenk ik me dat dit voor veel mensen herkenbaar zal zijn. We hebben een bepaalde ervaring die we graag willen delen met de mensen waar je om geeft, of die het juist zo kunnen gebruiken.
Daar te laten inzien, dat datgene wat jouw ervaring is, ook zo goed zou passen in het leven van je dierbaren, je partner, je volwassen kind, je collega, je vriendin of ouders.
De zoektocht van misschien wel jaren heeft jou velen plussen geleverd en hoe fijn is het dan, dat jij al de research hebt gedaan.
Zij hoeven alleen maar aan te schuiven en het net zo aan te pakken.
Tenminste, dat is wat veel mensen denken. Maar is dit ook zo?

Om even terug te komen op deze kibbelende dames. De dame* wil dolgraag haar visie opleggen bij de andere dame. Deze andere dame laat heel duidelijk merken dat ze er (nog) niet voor open staat, tegengas geeft, en het onderwerp iedere keer een andere wending laat nemen.
Zij wil graag zelf haar vrijheid bepalen.
Nu zal de kordate dame* haar ervaringen heus met de beste bedoelingen willen delen. Zij heeft er tenslotte profijt van.
Wanneer mensen aangeven dat ze er niet voor open staan, dan is het beter om hen de ruimte en de vrijheid te geven om het zelf te ontdekken.
Hoe dierbaar ze ook voor je zijn, en hoe graag je ook wil, dat ze weten dat wat jij hebt ontdekt zo waardevol is.

Wanneer de persoon er niet open voor staat om wellicht naar bepaalde zaken te kijken, dan is dat zijn, of haar goed recht.
Wij bepalen niet voor de ander hoe zij hun leven leiden.

Iedereen bepaalt zijn eigen ritme.
Vrijheid Blijheid.

Marnie l Minddrops

 

 

 

 

 

 

 

Reacties zijn gesloten.

Minddrops