LingeMoment

Het is vrijdagavond 20.00 uur aan de tuintafel op het groene tapijt dat letterlijk in de Linge hangt.
Ik ben op een lokatie die mij dierbaar is.
Ik verblijf hier de nacht.
Het natuurlijke leven ligt hier aan mijn voeten.
De geluiden zijn inmens.

Vanuit de treurwilg die tegenover mij staat komt gesnerp die vraagt om aandacht.
Ik zie achtervolgingen van vogels maar welk etiketje of naampje er aan verbonden is moet je mij niet vragen.
Af en toe hoor ik gestoei vanuit de treurwilg komen maar voor mij de vraag of het een sex-positief of killer-negatief gestoei is.
Hopelijk hebben ze een feestje maar het kan ook zo maar zijn dat ze elkaar afmaken.
De geluiden zijn similar.
Ik heb het idee dat de 20 graden nog over de Linge hangt.
De Linge is muisstil,…..af en toe een ribbel van iets wat voor mij onverklaarbaar is.

Het is een serene groene gladde lakvloer waar als je het niet zou weten je je dansje zou kunnen doen, je ijzers zou willen ombinden of een duik zou willen nemen.
Het weerspiegelt de groene borders, de vlaggemast en het op instorten met mos begroeide steigertje.
De ijzeren lichtgeverfde roeiboot ligt verlaten hangend aan de waterkant en loopt door alle regen die er de laatste tijd is gevallen langzaam vol.
Nog een week en ik kan wellicht met mijn emmertje de boel redden.
Ik ben omringd door de blauwe lavendel, de geelgroene vrouwenmantel en de regendruppels die graag meester willen zijn.

Wat jammer, de regen wil de hoofdrol.
Ik ben hier nog maar net en het ziet er naar uit dat de regen de regie heeft en ik zal moeten verkassen naar binnen.
Jammer want ik ben graag buiten.
Af en toe een meerkoetje die brutaal z’n koppie opsteekt.
Een verdwaalde auto die langzaam over de dijk glijdt en waarschijnlijk heeft de bestuurder vanuit zijn auto de ervaring dat hij in het paradijs is beland.
Ja Paradijs, dat is het hier.
Weg van alle drukte en inmensiteit van het leven.

Hier kan je gewoon genieten van de stilte, je eigen drukke gedachten die langzaam weg ebben en af en toe een goflslaggeluid van de enkele auto die in de verte over de A2 raast.
Zo ver van de bewoonde wereld maar ook morgen weer zo in een poep en een scheet klaar om je boodschapje te doen aan de overkant van het water.

Het is werkelijk waar het paradijs.
Wellicht dat de mensen die hier op de dijk wonen dit niet zo waarderen als de stadse ik.
Het miezert inmiddels, het dwingt mij te besluiten om er een einde aan te breien.
De vogels zijn nog druk in gesprek en ik zou het fijn vinden er nog deel van uit te maken.
De regen is de baas in deze,..
Jammer, ik neem voor nu afscheid van mijn Lingemoment,……

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 Reactie op LingeMoment

Minddrops