MindF*ck of MindDuck

En daar zit ik dan met een stukje schuldgevoel in de snikhete Zon van Curaçao.
Maar is dit wel terecht?

Aanleiding van dit schuldgevoel is een foto op mijn FB van twee gele eendjes waarvan één een sluiertje draagt.
Mijn tekst hierbij is,.. DuckieHintje 

Binnen no-time krijg ik reacties via allerlei wegen van All over the World.
Van dierbare vrienden die het je zo gunnen, van verre kennissen die je niet meer voor de geest kan halen en alles “in between”.
En eerlijk als ik deze boodschap bij iemand anders had zien staan had ik hetzelfde gereageerd.
Sinds een paar dagen vertoeven wij in een zonnige villa op Curaçao om ons te laten verwennen door Zon en al het moois die het leven bied op dit eiland. Wij verblijven in een prachthuis van een Rotterdams koppel die dit 2 jaar geleden heeft laten bouwen.
Dit koppel is hier getrouwd op het eiland en overal waar je loopt vindt je dan ook herinneringen terug van deze mooie dag.
Prachtige foto’s van het teenslipperend trouwduo met hun 3 blonde kindjes. Het gastenboek met blijde felicitaties waar de liefde vanaf druipt. Zo te zien was het een schitterende dag en heeft iedereen genoten.

Gisteren viel mijn oog opeens op de twee bewuste trouweendjes.
Er schiet meteen een ideetje door mijn hoofd.
Zo gezegd zo gedaan. En de rest weten jullie,…

Nu ervaar ik min of meer wat kleine irritatie bij deze en gene.
Mensen die in hun volle enthousiasme  hebben gereageerd voelen zich nu een beetje beet genomen.
Maar waarom?
Heb ik gezegd dat ik ga trouwen?
Daar is waar het schuldgevoel kicks in bij mij maar is dit wel terecht?
Is iedereen niet verantwoordelijk voor zijn eigen handelen?

Mooi voorbeeld wat ik vanuit mijn beleving kan weergeven.
Jaren geleden kwam er een klant bij mij.
Ik had haar in geen jaren gezien.
Ze straalde en hield haar hand naar “mijn” idee trots op haar buik.
Dit plaatje gaf mij het gevoel dat zij in blijde verwachting was.
Ook ik had hier beter mijn mond kunnen houden.
Deze dame bleek niet zwanger maar was wat in gewicht toegenomen.
Ik kan je verzekeren dat dit het leermoment van het jaar voor mij was.
Eerst maar de feiten en dan maar iets roepen was de afspraak met mijzelf,…

Wat je zo vaak ziet in het dagelijks leven dat wij mensen vaak geneigd zijn om bij voorbaat al een standpunt in te nemen zonder dat we alle feiten kennen.
Neem nu de roddelbladen.
De een na de andere foto probeert je lekker te maken voor iets wat er waarschijnlijk helemaal niet is.
En aan de verkoopcijfers te zien is dat toch waar de mensen van schijnen te smullen.
Of in dit geval met de eendjes, is het misschien datgene wat we zo graag zouden willen geloven?
Voor veel mensen is dit het summum, een waar sprookje.
Bij voorbaat weet ik dat er geen sprookjes bestaan en ik mij geen illusies hoef te maken.
Wat heb ik wel willen lospeuteren met dit eendengrapje?

Een reactie van de man waar ik zo veel van hou.
Niets meer niets minder,…
En ga er nou niet van uit dat jij weet wie die man is,….

Baseer je op de feiten,…..

2 Reacties op MindF*ck of MindDuck

  • ina schreef:

    Lieve Marnie, aannames doen, perceptie, etc. We kennen het allemaal. Wie doet het niet en precies wat je schrijft, de bewustwording is al stap één. Toch een verzoek: mocht het zo ver komen, mag ik dan een bescheiden rol (hint: bruidsmeisje ha ha). Dank voor wederom je mooie woorden. X

  • Wouter schreef:

    Hallo Marnie,

    Is dit nu een stukje Gestallt psychologie? (wij vullen zelf al iets in, omdat we een paar puzzelstukjes zien die schijnbaar bij elkaar passen in onze perceptie).

    Mijn chef deed een aantal weken hetzelfde op FB. Hij zette een foto van zijn Jaguar E-type op FB, met het onderschrift dat deze niet meer te koop was. Waarop een aantal vrienden en kennissen vroeg of hij hem verkocht had….

    Maar het bleek juist dat hij gewoon niet meer te koop was.

    Grote groet,

    Wouter

Minddrops